ΑΓΙΟΣ ΛΑΥΡΕΝΤΙΟΣ ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ
Νεάπολη Νέας Ιωνίας, δεκαετία 1950- 1960. Η Ελλάδα μόλις είχε βγει από έναν αδελφοκτόνο (εμφύλιο) πόλεμο και προσπαθούσε να μαζέψει τα συντρίμμια της. Οι άνθρωποι αγωνίζονταν να σταθούν στα πόδια τους, να ξαναβρούν τους παλιούς ρυθμούς τους, την καθημερινότητά τους. Οι Κυριακές ήσαν οι μόνες μέρες ξεκούρασης, χαλάρωσης, οικογενειακής συγκέντρωσης. Χρήματα δεν υπήρχαν για διασκέδαση και αυτή περιοριζόταν σε μερικούς περιπάτους. Τα ζαχαροπλαστεία «Βαλκάνια» και «Κυβέλεια» στο κέντρο της Νέας Ιωνίας ήσαν λίγο μακρινά, ίσως και λίγο «δυσπρόσιτα», για εμάς τους Νεαπολίτες και έτσι προτιμούσαμε τα κοντινό δάσος του «Βεΐκου». Περνούσαμε εκεί αξέχαστες Κυριακές, μοναδικές για μικρούς και μεγάλους, από τις αρχές της Άνοιξης μέχρι τα τέλη του Οκτώβρη. Ξεκινούσαμε παρέες - παρέες, με τα πόδια φυσικά, κουβαλώντας όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό μας. Κουρελούδες για στρώσιμο κάτω στο χώμα και για κάθισμα στις αυτοσχέδιες κούνιες, φαγητά, κρασάκι για τους μεγάλους, μπάλες (πάνινες φυσικά) για ...